Hellenic SS Pride: Ανακοίνωση – Κάλεσμα στήριξης στην Χρυσή Αυγή

Σήμερα το κράτος άρχισε τις συλλήψεις μελών της Χρυσής Αυγής λόγω φρονήματος. Σήμερα είναι τα μέλη της Χρυσής Αυγής, αύριο όλοι οι Έλληνες εθνικιστές και εθνικοσοσιαλιστές. Το σιωνιστικό υπαλληλικό κράτος ξεκίνησε πογκρόμ κατά των υπερασπιστών της Ιδέας, άσχετα με τις κομματικές ή μη προτιμήσεις τους. Ο πόλεμος ξεκίνησε και επίσημα, όλοι οι συναγωνιστές οφείλουμε να είμαστε σε εγρήγορση. Καλούμε σε γενική κινητοποίηση και έμπρακτη υποστήριξη των ιδεολογικών και πολιτικών δικαιωμάτων μας. Ψηλά οι σημαίες.

HSSP

Συνέχεια

Αφίσα απο την Εθνικοσοσιαλιστική Οργάνωση Ολική Αντίσταση

maiandrioi.blogspot.gr

ΚΑΝΑΔΑΣ: Το κράτος έκρυβε την ταυτότητα του λαθρομετανάστη βιαστή και δολοφόνου νεαρής Καναδέζας. Ο επικίνδυνος εγκληματίας είχε αφεθεί ελεύθερος μετά από παρέμβαση της Υπηρεσία Μετανάστευσης και Προσφύγων για να μην παραβιαστούν τα «δικαιώματά» του

Τέσσερα χρόνια πριν, μια όμορφη γυναίκα από την Αλμπέρτα του Καναδά, με το όνομα Jenna Cartwright βιάστηκε βάναυσα, δολοφονήθηκε και το σώμα της τεμαχίστηκε. Οι αρχές απέκρυψαν κάθε πληροφορία από το κοινό, για το ποιος ήταν ο δολοφόνος. (Προφανώς για να μην αναπτυχθούν «ρατσιστικά» αισθήματα στους υπόλοιπους γηγενείς. Η δε φωτογραφία του εγκληματία ΔΕΝ υπάρχει πουθενά! Σημειώνεται ότι κάτι παρόμοιο έχει ζητήσει εδώ η ΔΗΜΑΡ*). Τώρα, μετά από 4 χρόνια, δόθηκαν τελικά οι πληροφορίες.
Ο δολοφόνος ήταν ένας Σομαλός σκληρός εγκληματίας με εγκληματική καριέρα, που είχε ήδη καταδικαστεί για πολλαπλά εγκλήματα στον Καναδά. Η Υπηρεσία Συνόρων του Καναδά έκρινε ότι το άτομο αυτό ότι είναι τεράστιος κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια. Ζήτησαν την απέλασή του και την κράτησή του στη φυλακή έως ότου πραγματοποιηθεί η απέλαση. Αντί για αυτό όμως, το Διοικητικό Συμβούλιο Μετανάστευσης και Προσφύγων του Καναδά τον άφησε ελεύθερο για να συνεχίσει την εγκληματική του δραστηριότητα στην Αλμπέρτα.
Λέει η είδηση από την καναδέζικη Calgary Sun :
Τα «δικαιώματα» ενός καταδικασμένου εμπόρου ναρκωτικών του οποίου διατάχθηκε η απέλαση στη Σομαλία, θεωρήθηκαν πιο σημαντικά από την ασφάλεια των Καναδών πολιτών.
Και έτσι, παρά τις προειδοποιήσεις ότι ο Bashir Gaashaan, εάν αφεθεί ελεύθερος, αποτελεί κίνδυνο για το κοινό, το Διοικητικό Συμβούλιο Μετανάστευσης και Προσφύγων του Καναδά τον άφησε να φύγει – μια ελευθερία που κράτησε ακριβώς ένα χρόνο και οκτώ μήνες.
Στις 15 Ιουνίου του 2011, η αστυνομία της Αλμπέρτα ανακοίνωσε ότι συνέλαβε τον Gaashaan, με την κατηγορία της ανθρωποκτονίας, παράνομης κατακράτησης, περιύβρισης νεκρού, σεξουαλικής επίθεσης και διακίνησης κοκαΐνης.
Το σώμα της 21χρονης Jenna Cartwright,  μιας νεαρής μητέρας από το Red Deer, είχε ανακαλυφθεί σε ένα χαντάκι κοντά στο Olds – και η αστυνομία πιστεύει ότι ο άνθρωπος που διατάχθηκε να φύγει από τον Καναδά δύο χρόνια νωρίτερα, ήταν αυτός που τη σκότωσε.
«Είμαι τόσο θυμωμένη, όσο ποτέ – το όλο πράγμα είναι αηδιαστικό», λέει η Marissa Cartwright, δίδυμη αδελφή της Τζένα.
Για πρώτη φορά , εξέτασε τα έγγραφα που δημοσίευσε η ‘Sun’ με τις λεπτομέρειες της απελευθέρωσης του Gaashaan από το Διοικητικό Συμβούλιο Μετανάστευσης και Προσφύγων .
«Ακόμα δεν έχω συνέλθει από το σοκ», λέει η Cartwright , η οποία ξεκίνησε μια online αίτηση απαιτώντας αυστηρότερους κανόνες για την απέλαση.
«Δεν μπορώ να πιστέψω αυτό που έχει συμβεί, ειλικρινά αισθάνομαι προδομένη από την κυβέρνησή μας – θα έπρεπε να είμαστε σε θέση να στηριζόμαστε στην κυβέρνησή μας και να ξέρουμε ότι μας παρέχει ασφάλεια».
Όμως, η δημόσια ασφάλεια, προφανώς, ως αγαθό, δεν βρίσκεται πάνω από την άνεση ενός αλλοδαπού καταδικασμένου εμπόρου ναρκωτικών – ακόμα και όταν έχει κριθεί ακατάλληλος για τον Καναδά.
* ΚΟ: Υπενθυμίζω ότι το κόμμα της Ρεπούση, η ΔΗΜΑΡ, ζήτησε πρόσφατα από το υπουργείο Προ-Πο, μέσω της βουλευτίνας Γιαννακάκη (που υπερασπίζεται τις «Τουρκικές» ενώσεις της Θράκης) να μην ανακοινώνει τα ονόματα, την εθνικότητα και την τυχόν «ιδιαιτερότητα» («Ρομά») των διαφόρων δραστών των εγκληματικών ενεργειών!
redskywarning.blogspot.gr

Δόξα Και τιμή στον Περίανδρο (Α.Μ.Ε.)

Ρητορική ερώτηση: Ποιά πρώην Χρυσαυγίτισσα τα πήρε χοντρά από την εφημερίδα «έθνος»;

Δεν της φτάνουν τα χρήματα που τσεπώνει από το ξεπούλημα, τώρα τα πάιρνει κι από εφημερίδες για να διαδίδει ιστορίες «επιστημονικής» φαντασίας..  Μα ποιό να ναι άραγε το δεύτερο πρώην μέλος που έχει μιλήσει και ποιά η σχέση του με την πρώην γενικά; (Πολύ δύσκολη ερώτηση κι αυτή!!) Ο νοών…νοείτω.

HSSP

Α.Μ.Ε: ΑΝΑΡΧΟΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΤΑΡΣΙΑ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑ

ΕΚΤΑΚΤΟ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΓΡΑΜΜΕΣ
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΤΑΡΣΙΑ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑ
Η δολοφονική ενέργεια σε βάρος του νεαρού, γνωστού αντιφασίστα σύμφωνα με όλα τα στοιχεία, αποτελεί ένα δεικτικό της εκπτωτικής τροχιάς εις την οποίαν βρίσκεται η ελληνική κοινωνία γεγονός το οποίο οφείλουμε να δούμε χωρίς τους παραμορφωτικούς φακούς των μέσων μαζικής εξημέρωσης. Πάντοτε, για τον λόγο αυτό, οφείλουμε να διαβάζουμε προσεκτικά όσα κρύβονται πίσω από τις γραμμές των ειδήσεων. Είδαμε στα δελτία των ειδήσεων, ακούσαμε τις μαρτυρίες όσων παρίσταντο στο περιστατικό, όπως επίσης διαβάσαμε προσεκτικά όλα όσα γράφτηκαν στο διαδίκτυο. Πέρα από την μοιρολατρική θέαση της πολιτικής βίας, απ’ όπου κι αν αυτή προέρχεται, μείζον στην περίσταση αυτή είναι να διαγνώσουμε αιτίες και αποτελέσματα που οδηγούν σε τέτοια και ανάλογα συμβεβηκότα. Όσον αφορά τις τετελεσμένες πράξεις, τις ονομάζουμε συμβεβηκότα για τον λόγο που θα εξηγήσουμε ευθύς αμέσως.
Ο Έλλην Αριστοτέλης είχε ορίσει καταπώς, ότι το βασικό στοιχείο των όντων είναι η ουσία τους, εκείνο δηλαδή το βασικό χαρακτηριστικό (το τόδε τι) που αν αυτό χαθεί, ως εκ τούτου παύει να υπάρχει το ον. Τα όντα πέρα από το βασικό τους χαρακτηριστικό, την ουσία έχουν και ιδιότητες, που ο Αριστοτέλης αποκαλεί συμβεβηκότα, και είναι εννέα στον αριθμό. Ποιες είναι αυτές: ποσότητα, ποιότητα, σχέση, τόπος, χρόνος, θέση, κατάσταση, ενέργεια και πάθημα. Εξεταζόμενη καθεμία εξ αυτών μας προσφέρει τις απαντήσεις που επιζητούμε.
Ορισθέντων των ως άνω, αντιλαμβάνεστε ότι μπορεί να διαλευκανθεί οτιδήποτε αφορά την πολιτική ζωή. Στην προκειμένη περίπτωση τώρα, η δολοφονία αυτή πρέπει να ιδωθεί από ένα πρίσμα αμιγώς πολιτικό, καθότι βάσει των δεδομένων όλα συγκλίνουν πως υπάρχει πολιτικός τόνος, ακόμη κι αν η πράξη αυτή καθεαυτή δεν εκπηγάζει από πολιτικά κίνητρα. Σκοπός του παρόντος δεν είναι η ανάλυση των ως άνω, ωστόσο η διαδικασία εναποτίθεται σε κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο και δη Έλληνα.
Εμείς επιθυμούμε να καταδείξουμε την πολιτική ηθική αυτουργία, καθώς επίσης να καταρρίψουμε διάφορους αστικούς μύθους, μολαταύτα καλά ριζωμένους στην πολιτική σκέψη των περισσοτέρων εξ υμών.
Οι χρεωκοπημένοι αστικοί κομματάρχες, μηδενός εξαιρουμένου, προέβησαν για ακόμα μια φορά σε κατάπτυστες δηλώσεις, καθ’ όλα συνάδουσες του φύσει χυδαίου χαρακτήρος του πορνείου της περίφημης Συνταγματικής Βουλής των νεοελλήνων ή (Β)αβελλήνων. Ας μην προκαλεί έκπληξη στον καθένα εξ υμών, το γεγονός ότι στο εν λόγω κτίσμα λαμβάνουν χώρα τέτοια και ανάλογα φαινόμενα. Είναι απολύτως λογικό και επόμενο, δια τον λόγο ότι σε ένα ΜΠΟΡΝΤΕΛΟ, δεν μπορεί κανείς να ακούσει τίποτα διαφορετικό από ομιλίες ή οχλαγωγίες ΤΣΑΤΣΩΝ και ΤΣΑΤΣΑΔΩΝ. Η “ελεύθερη έκφραση” των εκατομμυρίων πελατών του, αποτελεί προσχηματική συνθήκη των κατά συνθήκη ψευδών που εκστομίζονται καθημερινά εντός αυτού και μεταφέρονται εκτός αυτού.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος της Ν.Δ, Σίμος Κεδίκογλου, λίαν προσφάτως αποκαλυφθείς τηλεοπτικώς ως γνήσιος απόγονος δοσίλογου διερμηνέως της κατοχής, με αφορμή την δολοφονία, προέβη στην φαιδρή δήλωση περί “στρατηγικής της έντασης”. Ο νομοταγής και δεξιός μιζέριας Βορίδης προσπάθησε και αυτός με τη σειρά του να βουτήξει στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ και να ομιλήσει περί “βίας προερχόμενης από συγκεκριμένο πολιτικό χώρο”. Η Λιάνα η φασιστομυγοσκοτώστρα η Κανέλλη απείλησε ότι από “από το Πέραμα μέχρι το Κερατσίνι, φασίστας δεν θα μείνει”. Λόγια παχιά, τοξικά σαν και τα λιπόσαρκα σώματά τους…
Όλα όσα λαμβάνουν χώρα στην παρούσα χρονική περίοδο, ακούσια μας συμπαρασύρουν στα κατανυκτικά ψυχολογικά συμπεράσματα δύο κλασικών πολιτικών βιβλίων της αριστεράς, τα οποία αν και απολύτως αποκλίνοντα από την δική μας θεώρηση περί του κράτους και των μηχανισμών του, εμπεριέχουν ορισμένες αλήθειες σχετικά με το τέρας το οποίο-σύμφωνα και με τον ορισμό του Φρειδερίκου Νίτσε “το πιο ψυχρό απ’ όλα τα ψυχρά τέρατα”-λέγεται κράτος. Κατά τον Τζιανφράνκο Σανγκουινέτι, συγγραφέα του βιβλίου “Περί της Τρομοκρατίας και του Κράτους”, το κράτος είναι αυτό που “ρίχνει την πρώτη κανονιά του εμφυλίου πολέμου». Η ίδια ιδέα περιγράφεται αυτούσια μέσα στο έργο του Ντάριο Φο “Ο τυχαίος θάνατος ενός αναρχικού”. Το συνολικό πλαίσιο της αόρατης βίας οφείλεται σε πράξεις “αμυντικής τρομοκρατίας” που προέρχονται από τις σπασμωδικές κινήσεις του καταρρέοντος κράτους.
Η περίφημη κρίσιμη κατάσταση ή αλλιώς η κατάσταση εκτάκτου ανάγκης (κίνδυνος αποσταθεροποίησης) που συχνά-πυκνά επικαλείται το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του αποτελεί μια εμπαικτικής διαθέσεως και προθέσεως κρίση που προκαλεί το ίδιο στους κατακρεουργημένους οικονομικά και ηθικά υπηκόους του, έχοντας ως απώτερο σκοπό του να κατατρομοκρατήσει αδιακρίτως και να υποτάξει κατά τον ίδιο τρόπο κάθε εξεγερτική επιθυμία ανατροπής του.
Η Δημοκρατία περνάει την μεγαλύτερη κρίση στην μεταπολιτευτική ιστορία της, καθότι αποτελεί κλινήρη οργανισμό που επιμένει να αρνείται πεισματικά τον ούτως ή άλλως προδιαγεγραμμένο πολιτικό θάνατό του. Τα ζητήματα πολιτικής κρίσης του ελλαδικού κράτους που ανακύπτουν καθημερινά δεν επαφίενται παρά μονάχα στους Έλληνες-τω αίμα-πολίτες του και μόνον. Η άνοδος της πολιτικής βίας στην κλιμακούμενη στρατηγική της έντασης, καταμαρτυρεί πως το πέρασμα, από την βία της ιδεολογίας στην ιδεολογία της βίας, έχει συντελεστεί προ πολλού στα ημέτερα. Το τέλος των παραδοσιακών ιδεολογιών, η απογύμνωση του υποκριτικού ιδεολογικού προσωπείου των αστικών κομμάτων επέφεραν την πολυπόθητη όξυνση των πολιτικών-κοινωνικών σχέσεων στην ελληνική πραγματικότητα που επιζητούσαν διάφοροι κύκλοι εντός κι εκτός Ελλάδος…
Στα ημέτερα και πάλι. Τα ρεμάλια της αριστεράς, φέροντας βαρέως την ρετσινιά του καρπαζοεισπράκτορα και του χαφιεδοκνατικού μηχανισμού εφαρμογής του σχεδίου “νόμος και τάξη” στα παλλαϊκά συλλαλητήρια του Συντάγματος, υποστηριζόμενοι από την δυαρχία Ν.Δ-ΠΑ.ΣΟ.Κ, συνεπικουρούμενοι από τον μονίμως ανεύθυνο ΣΥ.ΡΙΖ.Α, κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους, ώστε να ανακόψουν το ποτάμι της δίκαιης οργής των Ελλήνων που στρέφονται, δικαίως ή αδίκως δεν μπορούμε να το κρίνουμε, προς την ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ.
Η ανατριχίλα που αισθάνθηκε η αριστερά για τον πρόσφατο ξυλοδαρμό των υπαλλήλων του Περισσού στο Πέραμα και λόγω της πολυπληθούς συνάξεως Εθνικιστών εις τον Μελιγαλά ήτο μοναδική και ανεπανάληπτη. Ύστερα από τόσα και τόσα χρόνια αριστερής προπαγάνδας, τα εγγόνια των κομμουνιστών βλέπουν τους χάρτινους πύργους που έστησαν οι παππούδες και οι πατεράδες τους, μετερχόμενοι το απόλυτο ψέμα και την αισχρότερη διαβολή, να συντρίβονται καταγής και μπροστά στα μάτια τους.
Επειδή ο πολιτικός θάνατος του εγχώριου παλαιοκομματισμού, τουλάχιστον ως αυτός είχε ως σήμερα από τα χρόνια της μεταπολίτευσης, συντελείται με γοργούς ρυθμούς, την ανάσχεση αυτού επιχειρούν με νύχια και με δόντια οι διεθνείς τοκογλύφοι που επιχειρούν με τη σειρά τους να βάλουν-και επισήμως-χέρι στα εσωτερικά της πατρίδος μας, εκβιάζοντας διάφορες καταστάσεις που εναρμονίζονται με τα δικά τους συμφέροντα. Ο πολιτικός κόσμος φοβούμενος την οριστική καταδίκη του, στήνει διάφορα πολιτικά τρικ, ώστε να διαβάλλει την απέχθεια των Ελλήνων πολιτών για τους πολιτικούς που κυβέρνησαν επί τόσες δεκαετίες την Ελλάδα, μεταστρέφοντάς την σε ανάγκη σταθερότητας “προς το συμφέρον του τόπου”…


Ο ρόλος ημών δεν είναι δικαστικός, μήτε νομοθετικός. Ο λόγος μας είναι κριτικός και δεικτικός του δρόμου που θεωρούμε ως ενδεδειγμένο να ακολουθήσουν οι ριζοσπάστες εθνικιστές, ώστε να διατηρήσουν ανοικτά και αφεστώτα αντίστοιχα τα μάτια και τα ώτα της ψυχής τους.
Ουδείς εξ ημών μπορεί να αποφανθεί με βεβαιότητα για την πολιτική ή άλλη ταυτότητα του φερόμενου ως δράστη της δολοφονίας. Επειδή στην πατρίδα αυτή, ισχύει το “ό,τι δηλώνει κανείς, είναι”, συνεπώς δεν μπορούμε να ορίσουμε αν ο έκαστος δολοφόνος πρέπει να αντιμετωπίζεται διαφορετικά ή μη, επειδή ανήκει στην τάδε ιδεολογία ή στην δείνα. Η αριστερά αποποιείται, δοθείσης ευκαιρίας, την συλλογική ευθύνη της εξαιτίας του συλλογικά βεβαρυμμένου ποινικού μητρώου της, ώστε να αδράξει πολιτική νομιμοποίηση από τον ελληνικό λαό. Οι οπαδοί των κονσερβοκουτιών και οι δράστες των πιο στυγερών εγκλημάτων κατά του Ελληνισμού, αντιστρέφουν τους όρους (σημειωτέον μάλιστα δε ότι αυτό συντελείται λίγες ημέρες μετά την επέτειο μνήμης υπέρ των θυμάτων της Πηγάδας του Μελιγαλά), εκβιάζοντας την εξίσου κομμουνιστικών καταβολών εξουσία, ώστε να αποποινικοποιήσει την εγκληματική δράση της αριστεράς και τουναντίον αυτού να ποινικοποιήσει την εθνικιστική δράση και ρητορική.
Δράττοντας την ευκαιρία, να επισημάνουμε πως τίθεται ένα ζήτημα περί της χρησιμότητας της ακέφαλης ή μη οργάνωσης των εθνικιστών. Πολλοί είναι οι κατήγοροί μας και ακόμα περισσότεροι οι υπερασπιστές μας στο ζήτημα αυτό που θα αναφέρουμε σε σχέση με τα ως άνω λεχθέντα. Τούδε αποτελεί και το πιο διδακτικό σκέλος για τους ριζοσπάστες εθνικιστές και συγχρόνως το μεγαλύτερο όφελος σε επίπεδο αντίληψης και πρακτικής που μπορούν να έχουν από το γεγονός της δολοφονίας του νεαρού αντιφασίστα Παύλου Φύσσα είναι το εξής.
Επιβάλλεται να διατηρήσουμε ακέραια τα αντανακλαστικά μας, διαγιγνώσκοντας ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται. Το 2008, με αφορμή την δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, η Ελλάδα βρέθηκε στο μάτι του κυκλώνα των δυνάμεων του χάους και της αταξίας. Απ’ άκρου εις άκρον, σε όλες οι μεγάλες πόλεις της επικράτησε ο νόμος του Μέρφυ. “Αν κάτι μπορεί να πάει στραβά, θα πάει.” Το ιστορικό κέντρο των Αθηνών λεηλατήθηκε σταδιακά από την μανία των πάσης φύσεως (ημι) παραβατικών στοιχείων και πλιατσικολόγων, σταδιακά μέχρι και τον Φεβρουάριο του 2012. Το 2010, τρεις Έλληνες είχαν βρει τραγικό θάνατο από την δολοφονική μανία των γνωστών-αγνώστων στην τράπεζα Μαρφίν. Ο Επαμεινώνδας Κορκονέας καταδικάστηκε σε ισόβιο κάθειρξη. Οι δολοφόνοι της Μαρφίν, αν και ΓΝΩΣΤΟΙ στις αρχές, παραμένουν ασύλληπτοι μέχρι σήμερα. Μ’ αυτά και μ’ αυτά , τουλάχιστον βάσει χρονολογικής ταύτισης, οδηγηθήκαμε κλιμακωτά από την οικονομική εξόντωση μιας σημαντικής βάσης της οικονομικής ζωής της πρωτεύουσας του ελλαδικού κράτους στην γενικότερη χρεωκοπία των ημερών μας. Αλυσιδωτά είναι τα γεγονότα για όποιον δεν έχει τα guts να δει τα πράγματα όπως στην πραγματικότητα έχουν.
Στις οργανωμένες ταραχές που υποκινούνται από τον κομματικό μηχανισμό του Κ.Κ.Ε, οι αναρχικοί και λοιποί αντιφασίστες ταραξίες, υιοθετούν την ρητορική των δηλώσεων του Περισσού. Η πολιτική κόντρα γιγαντώνεται και όποιος αντέξει. Οι ομοιότητες μεταξύ των δολοφονικών περιστατικών του 2008 και του 2013, αν και στην οντολογία τους παρουσιάζουν σημαντικές διαφορές, στην καπηλεία τους από τις δυνάμεις του χάους και του μηδενισμού παρουσιάζουν τρομακτικές ομοιότητες.
Ας είμαστε επιφυλακτικοί με ό,τι προκύψει από αυτή τη σύγκρουση. Το Κ.Κ.Ε, ως γνήσιο τέκνο της Φεντερασιόν, το κόμμα που ανέκαθεν μισεί τους Έλληνες και υπονομεύει την εθνική ζωή αυτής της πατρίδος, απορρέοντος περισσού μπολσεβίκικου μίσους προς τους Έλληνες που του γύρισαν οριστικά και αμετάκλητα την πλάτη, επιχειρεί να πάρει την εκδίκησή του. Αλλά, η εκδίκηση αυτή θα’ ναι της τάξεως εκείνης του κωλόχαρτου…
Για τους ριζοσπάστες εθνικιστές, η αυτο·οργάνωση αποτελεί μια πρακτική αντιμετώπισης μιας σειράς ζητημάτων και προβληματικών που τίθενται επί τάπητος σε έναν πολιτικό αγώνα. Επειδή δεν μας αρέσουν τα μισά λόγια, θα το πούμε κομψά και περιεκτικά και όποιος κατάλαβε κατάλαβε!
Το πρόβλημα δεν είναι από μόνο του πρόβλημα. Υφίσταται ως πρόβλημα από τη στιγμή που το βλέπει ή δεν το βλέπει κανείς ως πρόβλημα. Η κομματική δομή, επί παραδείγματι, οιουδήποτε πολιτικού σχηματισμού, όσο λειτουργική, νόμιμη ή νομότυπη κι αν είναι, όση ασφάλεια κι αν επίπλαστα προσφέρει στα μέλη του, άλλο τόσο και περισσότερο επικίνδυνη μπορεί να αποβεί, αν και εφόσον δοθεί ακούσια το δικαίωμα στην καπηλεία μιας ταυτότητας από τον οποιονδήποτε. Αυτός είναι ένας εγγενής κίνδυνος εκάστου πολιτικού αγώνος.
Η ψευδαίσθηση της νομιμότητας δεν προσφέρει παρά μια πλασματική ιδέα ασφάλειας στα μέλη ενός πολιτικού σχηματισμού. Ουδείς μπορεί να διασφαλίσει την ακεραιότητα και πολύ περισσότερο να προβλέψει τι μπορεί ο τάδε ή ο δείνα να επιτελέσει, όντας μέλος ενός τέτοιου πολιτικού σχηματισμού.
Η κομματική δομή δεν προσφέρει περισσότερη ασφάλεια από οποιονδήποτε άλλο τύπο πολιτικής οργάνωσης. Ο λόγος είναι απλός. Σε έναν σκληροτράχηλο πολιτικό αγώνα, δίκην πολέμου, μπορούν να υπάρξουν προκλήσεις κάθε είδους. Το ζήτημα της οργάνωσης γίνεται περισσότερο επίκαιρο από ποτέ. Ας κατανοήσουμε άπαντες ότι ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ και σε κάθε πόλεμο υπάρχουν θύματα εκατέρωθεν των εμπλεκομένων!
Ο ΚΑΙΡΟΣ ΓΑΡ ΕΓΓΥΣ ΟΠΟΥ ΤΑ ΚΟΝΣΕΡΒΟΚΟΥΤΙΑ ΘΑ ΚΟΒΟΥΝ ΤΟ ΒΗΧΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΤΩΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ

ΑΝΕΝΤΑΧΤΟΙ ΜΑΙΑΝΔΡΙΟΙ ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ

maiandrioi.blogspot.gr

A.M.E: ΤΙ ΣΥΜΒΟΛΙΖΕΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΕΣ ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ

Το ακρότατο του λιμπεραλισμού δίχως άλλο είναι η εφαρμοσμένη αναρχία σε κάθε επίπεδο. Είτε θεολογικό, είτε πολιτικό, είτε οικονομικό, είτε κοινωνικό, κλπ. Οι λιμπεραλιστές υπερασπίζονται τους αναρχικούς. Για αμφότερους εξ αυτών δεν υπάρχει ηθική που να απαγορεύει την ελευθερία κινήσεων. Τόσο όσον αφορά στην κυκλοφορία του χρήματος, όσο και αναφορικά με τον ίδιο τον άνθρωπο. Η αναρχία του κεφαλαίου είναι ταυτόσημη με την αναρχία της σκέψης και της ανεξέλεγκτης δραστηριότητας των ανθρώπων. Αν περιορίσουμε την θέση αυτή στην αμιγώς πολιτική πραγματικότητα των τελευταίων αιώνων θα διαπιστώσουμε τρομακτικές ταυτοποιήσεις.

Ποιος δύναται να αρνηθεί ότι επί των φιλελεύθερων καθεστώτων που γνώρισε ως τώρα η ανθρωπότητα, η ελευθερία στραγγαλίστηκε και αναντίρρητα υπέστη έναν άνευ προηγουμένου βιασμό όσο ποτέ άλλοτε στην ιστορία; Ποιος δύναται να αρνηθεί ότι ο φιλελευθερισμός, κάνοντας χρήση του προσχήματος της ελευθερίας, δεν αποδείχτηκε ένα διπρόσωπο κτήνος που εξαπατά τόσα και τόσα εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως, τάζοντάς τους επίγειους ουτοπικούς παραδείσους, την ίδια ακριβώς στιγμή που τους θεσμοθετεί δίχως σταματημό αμέτρητες νομικές και άκρως ρεαλιστικές κολάσεις;

 

Το κολεγιόπαιδο Μιλτιάδης Ι. Βαρβιτσιώτης όντας ‘‘κληρονομικώ δικαίω’’ υπουργός Ναυτιλίας και Αιγαίου Ελλάδας (υπάρχει άραγε και Αιγαίο άλλης χώρας;) της παράταξης που βαρύνεται για την νομιμοποίηση του κόμματος του εγκλήματος και της διαχρονικής εθνικής προδοσίας, εκείνης της τρισάθλιας προδοτικής παράταξης του ιδεολογήματος “η Κύπρος κείται μακράν”, προ ετών εξέπληξε όλους με την παπανδρεϊκού ή παγκάλιου επιπέδου (“λεφτά υπάρχουν” και “μαζί τα φάγαμε”) ειλικρίνειά του, οπόταν απέδειξε το αληθές του αρχικού συλλογισμού μας. Αποφαινόμενος με κυνική ειλικρίνεια και ψυχραιμία ότι “είναι αναφαίρετο δικαίωμα του καθενός να καίει την ελληνική σημαία”, ο θλιβερός αυτός νεανίας που υπήρξε απόφοιτος του Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ της Βοστώνης δεν έκανε τίποτα άλλο από το να εξηγήσει μέσα από λίγες λέξεις το πώς κινείται η εξωτερική πολιτική της Ελλάδος.Στην γραμμή του δόγματος “δεν διεκδικούμε τίποτα”, κατά την φιλελεύθερη οπτική όλα ανήκουν σε όλους. Ή μάλλον, όλα ανήκουν σε μερικούς, πιο έξυπνους από τους “άλλους”, παραφράζοντας τον Τζωρτζ Όργουελ. Τι το διαφορετικό σε σχέση με όλα όσα προπαγανδίζουν από τον προηγούμενο αιώνα οι απανταχού αναρχικοί στοχαστές; Περισσότερα στοιχεία που πιστοποιούν την διαφθορά που επικρατεί στις τάξεις των “δεξιών πατριωτών” της Ν.Δ, αλλά πολύ περισσότερο δε το ποιόν και την ηθική αυτού του γαλάζιου ανθρωποσκούπιδου μπορείτε να διαβάσετε στον σύνδεσμο:

http://www.zougla.gr/blog/article/747248 

Το καλοστημένο επετειακό θέαμα του καψίματος της ελληνικής σημαίας από τις μαυροκόκκινες συμμορίες ανθελλήνων ανήμερα της καθιερωμένης δημοκρατικής φιέστας του Πολυτεχνείου, αποδείχτηκε μια καλή ευκαιρία, ώστε ο ως άνω υπάνθρωπος να δώσει δείγματα γραφής και προσήλωσης στην προκλητικά ενδοτική πολιτική που ακολούθησε το σύνολο των κοινοβουλευτικών κομμάτων στα χρόνια της μεταπολίτευσης και δη αυτό στο οποίο ανήκει. Ο ίδιος σήμερα, αφότου έδωσε άτυπη νομιμοποίηση στην βεβήλωση του ιερού μας συμβόλου, πέραν κάθε λογικής παραδίδει μαθήματα φιλελεύθερου “πατριωτισμού”. Αποδεικνύοντας περίτρανα το πώς αντιλαμβάνεται ο μέσος φιλελεύθερος ψηφοφόρος την έννοια του πατριωτισμού.Ποσοτικά. Για τους φιλελεύθερους ο πατριωτισμός κατέχει μια περίοπτη θέση στην οικονομική θεώρηση του κόσμου. Η πατρίδα είναι μια αυθύπαρκτη έννοια που μετριέται σε κέρδη γι’ αυτούς. Αναλόγως της οικονομικής επιφάνειας και της ευμάρειας που τους προσφέρει η έννοια πατρίδα, τοιουτοτρόπως υποστηρίζουν τον πατριωτισμό. Υπάρχουν πολλά είδη πατριωτισμού, όπως “πατριωτισμοί” και πατριωτισμοί. Κατά τον ίδιο τρόπο υπάρχουν “πατρίδες” και πατρίδες, “πατριώτες” και πατριώτες. Η αποϊεροποιημένη και

εκκοσμικευμένη πατρίδα δεν αντιπροσωπεύει τίποτα άλλο για αυτούς από ένα σύνολο ατομικών συμφερόντων. Ζουν εγωιστικά, καθότι φθονούν την έκθεσή τους στην κρίση μιας υγιούς κοινότητος με ισχυρό αίσθημα δικαιοσύνης.Αντιλαμβάνεστε πόσο χειρότερα είναι τα πράγματα, αν αναλογιστούμε ότι οι εκπρόσωποί του είναι επαγγελματίες και επομένως απόλυτα κυνικοί στο κυνήγι της εξουσίας. Μ’ αυτά και μ’ αυτά η περίφημη ρήση “κάθε λαός κυβερνάται έτσι όπως του αξίζει” του κόμη Ιωσήφ Ντε Μαιτρ αποδεικνύεται σοφότατη και στην περίπτωσή μας. Με περισσό θράσος ο εν λόγω πολιτικάντης διατείνεται ότι “η προσέλκυση ολοένα και περισσότερων πλοίων κάτω από την ελληνική σημαία, αλλά και η αντιμετώπιση της ανεργίας του έλληνα ναυτικού απετέλεσαν προτεραιότητες που θέσαμε εξαρχής και μέρα με τη μέρα προσπαθούμε να υλοποιήσουμε”. Οι γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο, η υφαρπαγή του εθνικού μας πλούτου, η υποστολή της σημαίας μας στην περίπτωση των Ιμίων, η μη ανακήρυξη της ελληνικής ΑΟΖ και το θλιβερό περί συνεκμετάλλευσης, το επαπειλούμενο

casus belli των Τούρκων, η προδοτική υποχώρηση της χώρας στο αναγνωρισμένο βάσει του Διεθνούς δικαίου της θαλάσσης δικαίωμα της επέκτασης των χωρικών μας υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, αλλά και πάμπολλα ακόμα αποτελούν μια τραγική επίρρωση όλων όσων συνεπάγεται μια εθνοπροδοτική ή εθνομηδενιστική πολιτική από μέρους του μεταπολιτευτικού κατεστημένου.Διότι, περί μηδενισμού του έθνους πρόκειται, αφ’ ης

στιγμής ευνουχίζεται ένα έθνος που καταρρακώνεται η εθνική του αξιοπρέπεια και επικρατεί η εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας του, έστω κι αν αυτό αφορά το νεοελληνικό κράτος. Πιθανόν, να έχετε διαπιστώσει πως οι ελληνικές σημαίες πλέον αρκετά σπάνια καίγονται στους δρόμους αυτής της χώρας. Ιδανικό θα ήταν, αυτό το γεγονός ν’ αποδοθεί με χαρά στους αγώνες των εθνικιστών. Μια πιο ρεαλιστική προσέγγιση υπαγορεύει πως η συμβολική αυτή, ωστόσο βέβηλη ενέργεια, εξέλειψε διότι ο απώτερος σκοπός των υποκινητών της επετεύχθη. Οι Έλληνες αδιαφορούν τόσο για αυτήν με ανάλογο τρόπο που αδιαφορούν για την μη ανεξαρτησία της πατρίδος τους. Οι πολιτικάντηδες επέτυχαν τον σκοπό τους και πλέον προχωρούν και στον απροκάλυπτο διαμελισμό αυτής της πατρίδος. 

Είναι προφανές ότι για τους ριζοσπάστες εθνικιστές, η μορφή κράτος δεν κατέχει κάποια ιδανική θέση στην καρδιά μας. Ο Ίων Δραγούμης διερωτάτο : το κράτος δεν έγινε για το κράτος, ειδεμή τι ενδιαφέρον θα είχε;” Το κράτος ενδέχεται στην ιστορική διαδρομή του να αποδειχτεί πολλάκις προδοτικό ως προς το έθνος, δηλαδή να μην εκπληρώσει τον λόγο για τον οποίο δημιουργήθηκε, ο οποίος δεν είναι άλλος από το να υπηρετεί και να μεγαλώνει το έθνος. Σε πλήρη αντίθεση με το έθνος το οποίο δεν προδίδει ποτέ. Ο κρατιστής Μπενίτο Μουσολίνι αποφαινόταν πως ‘όταν η πατρίδα κυβερνιέται από προδότες ο εθνικιστής δεν έχει πατρίδα.” Στην προκειμένη περίπτωση, το νεοελληνικό κράτος κυβερνιέται αποκλειστικά από εθνικούς μειοδότες και συνειδητούς ανθέλληνες προδότες. Εναποτίθεται σε μας τους λίγους ψυχωμένους να δώσουμε τη χαριστική βολή στο κτήνος που φωλιάζει μέσα στο έθνος μας. Αυτή η πράξη είναι πιο ιερή από ποτέ και περισσότερο αναγκαία από ποτέ άλλοτε! 

Η ελληνική σημαία είναι ένα απλό κομμάτι υφάσματος για τους μηδενιστές και τους παράφρονες υλιστές. Για μας η σημαία αποτελεί το σύμβολο με το οποίο ενσαρκώνεται και έρχεται μπροστά μας ως ενατένιση και ως ενόραση η υψηλότατη πνευματικού περιεχομένου έννοια της πατρίδας. Γι’ αυτό και λατρεύουμε να την θωρούμε να κυματίζει ψηλά σαν να επρόκειτο περί ενός ζωντανού οργανισμού τον οποίο θαυμάζουμε για την ζωτικότητα και το σφρίγος του. Παρά ταύτα, περί ενός ζωντανού οργανισμού στον λογισμό μας πρόκειται. Τα μάτια της ψυχής εκείνην θέλουν να θωρούμε. Χωρίς την σημαία μας είμαστε ψυχικώς ήδη νεκροί. Η οπτική του συμβόλου αυτή καθεαυτή κατέχει ιδιαίτερη σημασία για την θεώρηση που έχουμε για τα κοινά.Όταν οι πολίτες ενός διεφθαρμένου κράτους εκμαυλίζονται σε τοιούτον βαθμό, ώστε να αδιαφορούν προ της ελληνικής σημαίας, τότε έχουν απολέσει κάθε αυτοσεβασμό και αποκλίνουν από την αρετή στη ζωή τους, η οποία είναι κατά συνέπεια και μη αειζωία για το έθνος εις το οποίον ανήκουν. Η σημαία είναι μια ιδέα που κυματίζει. Κι αντίστροφα, μια ιδέα είναι ζωντανή καθόσον η σημαία κυματίζει. Ο στρατιωτικός όρκος ως σήμερον, διατηρώντας την ζωντάνια του όρκου του Αθηναίου έφηβου οπλίτη, προστάζει: “

να υπερασπίζω με πίστην και αφοσίωσιν, μέχρι της τελευταίας ρανίδος του αίματος μου, τας Σημαίας. Να μη τας εγκαταλείπω μηδέ να αποχωρίζομαι ποτέ απ’ αυτών.” 

Οι ριζοσπάστες εθνικιστές δεν προτίθενται καθοιονδήποτε τρόπο να παραχωρήσουν σπιθαμή έθνους στην αδηφάγο κρατική μηχανή. Οφείλουμε να επιδείξουμε εθνικιστική λύσσα ως προς την υπεράσπιση της ελληνικής σημαίας και να πράξουμε γι’ αυτό το σκοπό με κάθε μέσο. Πρέπει να γίνει συνείδηση απ’ όλους πως η ελληνική σημαία είναι κάτι πολύ συγκεκριμένο και καθόλου αφηρημένο, όπως θέλουν κάποιοι κύκλοι να νομίζουμε. 

Η ελληνική σημαία ΔΕΝ είναι ένα κοντάρι πάνω σε ξύλο για ροπαλοφόρους ή κομματική χρήση, όπως πολλάκις έχουμε δει να συμβαίνει. Η ελληνική σημαία δεν είναι ένα σύμβολο διακοσμητικό ή έκθεσης σε κοινωνικούς χώρους που δεν επαφίενται καθοιονδήποτε τρόπο στην ιερή αποστολή της σημαίας. Η ελληνική σημαία αποτελεί σύμβολο εθνικών αγώνων του Ελληνισμού και είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τους απελευθερωτικούς αγώνες του Ελληνικού Στρατού, όταν εκείνος προελαύνει νικηφόρος εις το πεδίον της μάχης! 

Η ελληνική σημαία ΔΕΝ είναι εμπορεύσιμο είδος. Η εμπορευματική επανάληψή της σε κάθε πωλούμενο υλικό μειώνει την αξία της. Η ελληνική σημαία δεν είναι σεντόνι για να σκεπάζουμε τα αντικείμενά στην καθημερινή μας ζωή. Η ελληνική σημαία δεν είναι πανωφόρι, στέκα για τα μαλλιά ανδρών και γυναικών, μαγιό ή πετσέτα θαλάσσης ή γελοιωδέστερα φτηνό μπρελόκ για τα κλειδιά του καθενός. Οι πάσης φύσεως έμποροι προωθώντας δήθεν τον πατριωτισμό, υποσκελίζουν την σπουδαιότητα αυτής, καθιστώντας την αξία της μια έννοια ποσοτική. Με απλά λόγια, ο καθείς που είναι πολιτογραφημένος ή έχει εποικίσει την πατρίδα μας μπορεί να είναι σε θέση να εμπορεύεται την ελληνική σημαία. Επί παραδείγματι, με την ίδια ευκολία μπορεί να πωλεί ελληνικές σημαίες με το κιλό ως παράνομος πλανόδιος πωλητής ένας έποικος από το Πακιστάν, όπως και ένας γύφτος που περιφερόμενος με το Datsun του στις ελληνικές γειτονιές πωλεί πλαστικές καρέκλες, πρέζα, κρεμμύδια, κλπ!Το εμπόριο της ελληνικής σημαίας και η επιτηδευμένη εμπορευματοποίησή της, έναν δόλιο σκοπό επιτελούν. Τον αποδιωγμό κάθε ιερότητας απορρέει από την δυναμική του ιερού αυτού συμβόλου. Όταν η ελληνική σημαία από ιερό εθνικό σύμβολο, ταυτισμένο με αιματηρούς εθνικούς αγώνες και απαράμιλλές θυσίες Ελλήνων υπέρ βωμών και εστιών, υποπίπτει σε υλικό αντικείμενο έχει απολέσει τον προορισμό της. Όταν η ελληνική σημαία γίνεται τόσο κοινότοπη, σχεδόν μια αστική υπόθεση ρουτίνας, τότε οι ανθέλληνες ακολουθούν την πεπατημένη της φαιδρής και της εκ του πονηρού παράφρασης του Ισοκράτους περί “της παιδεύσεως της ημετέρας ή τους κοινής τους φύσης μετέχοντας». Τότε ακολουθούν οι διαμάχες με ενδιάμεσο κρίκο τους έποικους που επιθυμούν οι ψυχανώμαλοι ανθέλληνες να ορίζουν σε πείσμα κάθε λογικής ως σημαιοφόρους ή παραστάτες στις εθνικές παρελάσεις.

Προκαλώντας κοινωνική αναταραχή, υποσκάπτουν ταυτόχρονα και με μεγάλη άνεση τον θεσμό των παρελάσεων που αφορά την απόδοση τιμών για τις εποποιίες του ελληνικού έθνους. Διότι, οι εθνικές παρελάσεις προκαλούν εθνική ανάταση και συνεπάγονται ψυχική ευφορία και κοινωνική συνοχή για τους Έλληνες οπόταν επανέρχεται στο θυμικό τους η ανάμνηση των ηρωικών νικών τους, όντες ανήκοντες στο ίδιο Έθνος! Δεν υπάρχει κάτι βολικότερο από την παραποίηση της ανωτέρω φράσεως του Ισοκράτους με σκοπό μια τεχνητή διαμάχη που ως στόχο της έχει τα ελληνικά σχολεία. Το επίκτητο αυτό πρόβλημα είναι ατέρμονο και ο χώρος δεν επαρκεί για περαιτέρω ανάπτυξη της συλλογιστικής μας.

Η ελληνική σημαία αν και εφόσον πέφτει στα χέρια ανθελλήνων ή άλλων εχθρών της πατρίδος και του έθνους μας εξευτελίζεται και υποτιμάται βάναυσα. Η ελληνική σημαία δεν παραδίδεται ποτέ σε εχθρό αν δεν προηγηθεί ο θάνατος του φέροντα εκείνην κατόπιν σφοδρής μάχης για την υπεράσπισή της. Η ελληνική σημαία κουβαλά ολάκερο το ελληνικό έθνος, όπου κι αν υψωθεί! Δεν νοείται ως εθνικιστής οιοσδήποτε ατιμάζει επί παντί τρόπω την ελληνική σημαία, είτε φυγομαχώντας είτε παραδίδοντάς την, άνευ μιας μάχης που θα επιφέρει τον θάνατό του. Η ελληνική σημαία είναι η ζωή μας, διότι πρωτίστως είναι ριζωμένη στην ψυχή μας!

ΜΕ ΟΠΛΟ ΤΗ ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ!
ΤΟΜΕΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
Α.Μ.Ε. maiandrioi.blogspot.gr

Ο “Λευκός Θάνατος”: η Ιστορία του Φιλανδού Simo Häyhä

Ο Σίμο Χέιχε (Simo Häyhä) αποκαλούμενος από τους Σοβιετικούς και «ΛευκόςΘάνατος», ήταν Φιλανδός ελεύθερος σκοπευτής, ήρωας του ρωσο-φιλανδικού πολέμου του ‘39. Χρησιμοποιούσε απλό τυφέκιο χωρίς ειδική σκοπευτική διόπτρα και είχε το μεγαλύτερο βεβαιωμένο αριθμό επιτυχημένων βολών ως ελεύθερος σκοπευτής από όλους τους σκοπευτές όλων των μεγάλων πολέμων μέχρι τότε. Ο Χέιχε γεννήθηκε στο Ραουτγιέρβι (Rautjärvi), μια πόλη κοντά στα ρωσο-φινλανδικά σύνορα και ξεκίνησε την στρατιωτική του καριέρα το 1925, όταν εντάχθηκε στην Φινλανδική πολιτοφυλακή. Πριν στρατευτεί ήταν αγρότης και κυνηγός, ενώ αναφέρεται πως το αγρόκτημά του ήταν γεμάτο από τρόπαια, λόγω της σκοπευτικής του δεινότητας. Κατά τον Χειμερινό Πόλεμο (1939–1940) μεταξύ Φινλανδίας και Σοβιετικής Ένωσης ξεκίνησε ουσιαστικά την σταδιοδρομία του ως ελεύθερος σκοπευτής μαχόμενος εναντίον του “Κόκκινου Στρατού” που είχε εισβάλλει στην Φιλανδία. Έδρασε σε πολικές θερμοκρασίες -20 και -40 βαθμών Κελσίου φορώντας την ολόλευκη στολή παραλλαγής του, σκοτώνοντας επιβεβαιωμένα 505 Σοβιετικούς στρατιώτες. Εκτός από τις επιτυχίες του ως ελεύθερος σκοπευτής, χρεώνεται και 200 περίπου επιβεβαιωμένους θανάτους χρησιμοποιώντας υποπολυβόλο Suomi KP/-31, ανεβάζοντας έτσι τα συνολικά επιβεβαιωμένα θύματά του σε 705. Όλα αυτά επιτεύχθηκαν σε λιγότερο από εκατό ημέρες, ενώ πολλά θύματα του τα σκότωσε πυροβολώντας από απόσταση μεγαλύτερη από 400 γιάρδες. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Χέιχε κατάφερε να σκοτώσει 25 άτομα σε μια μόλις ημέρα!

Ο Χέιχε χρησιμοποιούσε για να σκοτώνει μια φινλανδική παραλλαγή σοβιετικού τυφεκίου, το Μ/28, του αξιόπιστου σοβιετικού τυφεκίου Mosin-Nagant (γνωστό και ως Pystykorva (Πουστουκόρβα). Ο Χέιχε προτιμούσε να πυροβολεί από καθιστή θέση, κάτι που όμως ενέχει πάντα τον κίνδυνο για τον ελεύθερο σκοπευτή να γίνει αντιληπτός και έτσι οι περισσότεροι το αποφεύγουν. Ο Χέιχε όμως είχε το πρόσθετο πλεονέκτημα ότι ήταν αρκετά κοντός (1.60 μ) και έτσι είχε την ευκαιρία να πυροβολεί από καθιστή θέση χωρίς να γίνεται εύκολα αντιληπτός.
Προτιμούσε να χρησιμοποιεί μεταλλικό σκόπευτρο και όχι τηλεσκοπικό έτσι ώστε να δίνει μικρότερο στόχο στον αντίπαλο διότι με τηλεσκοπικό σκόπευτρο ο ελεύθερος σκοπευτής πρέπει να σηκώνει το κεφάλι περισσότερο κατά την σκόπευση και παρατήρηση. Επίσης με τον τρόπο αυτό περιόριζε την πιθανότητα αντανάκλασης από το τηλεσκοπικό σκόπευτρο, που ενδεχομένως να πρόδιδε την θέση του. Μια ακόμα τακτική του Χέιχε ήταν να συμπιέζει το χιόνι μπροστά από το όπλο, κάνοντάς το συμπαγές, ώστε κατά τη διάρκεια της βολής και το κλώτσημα του όπλου να μην εκτοξεύεται και προδίδει τη θέση του καθώς επίσης καθόλη την διάρκεια αναμονής και ενέδρευσης είχε στο στόμα του χιόνι ώστε η ανάσα του να μην εξαχνώνεται στον παγωμένο αέρα και γίνεται εμφανής σε περίπτωση που η περιοχή εποπτευόταν από κυάλια των αντιπάλων.
Οι Ρώσοι προσπάθησαν με πολλούς τρόπους να τον εξολοθρεύσουν τοποθετώντας και αυτοί ελεύθερους σκοπευτές καθώς και με τυφλές ή στοχευμένες βολές πυροβολικού. Στις 6 Μαρτίου του 1940 ο Χέιχε τραυματίστηκε σοβαρά καθώς εντοπίστηκε από Ρώσους σκοπευτές και πυροβολήθηκε στο αριστερό μέρος του σαγονιού. Βρέθηκε και διασώθηκε από συμπολεμιστές του οι οποίοι ανέφεραν αργότερα ότι «το αριστερό του μάγουλο έλειπε». Ο Χέιχε παρέμεινε σε κόμα μέχρι τις 13 Μαρτίου όταν και επανήλθε, την μέρα που ουσιαστικά σταμάτησε ο πόλεμος μεταξύ Φινλανδίας και Σοβιετικής Ένωσης. Λίγο αργότερα ο Χέιχε προήχθη από το βαθμό του δεκανέα στο βαθμό του ανθυπολοχαγού από τον Φιλανδό στρατάρχη Καρλ Γκούσταφ Έμιλ Μάνερχαιμ. Κανένας άλλος στρατιώτης στην ιστορία του Φινλανδικού στρατού δεν προήχθη τόσο γρήγορα όσο ο Χέιχε. Ο Χέιχε χρειάστηκε πολλά χρόνια για να ανανήψει από τα βαριά τραύματα που υπέστη. Η σφαίρα τού είχε σπάσει το σαγόνι και είχε διαλύσει το αριστερό του μάγουλο. Τελικώς επανήλθε και έγινε επιτυχημένος κυνηγός ταράνδων και εκτροφέας σκύλων μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο τραυματισμός του όμως του προκάλεσε μόνιμη σοβαρή παραμόρφωση στο πρόσωπο του.
Η επιτυχημένη αντίσταση των Φινλανδών έναντι των Ρώσων εισβολέων, σε μια πολεμική αναμέτρηση στην οποία ο επιτιθέμενος είχε υπεροχή 100:1 έναντι του αμυνόμενου, έμεινε γνωστή και ως το “θαύμα του Kolaa”. Ο Χέιχε έζησε εν ειρήνη μέχρι τα βαθιά γεράματα και έφτασε τα 96 χρόνια, ενώ σπάνια συζητούσε για τις σκοπευτικές επιδόσεις του  στον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο. Όταν ρωτήθηκε κάποτε για αυτές είπε σιβυλλικά ότι: “έκανα όσο καλύτερα μπορούσα αυτό που με διέταξαν”, ενώ όταν τον ρώτησαν ποιο ήταν το κλειδί της επιτυχίας απάντησε μονολεκτικά: “Εξάσκηση”. Πέθανε την 1η Απριλίου 2002.
zentropathens.tumblr.com