Κωνσταντίνος Στυλιανού – Πατρώα γη

Χολοντομόρ (1932-1933). Το άγνωστο Ολοκαύτωμα της Ουκρανίας

Ο Μεγάλος Λιμός της Ουκρανίας (1932-1933) Χολοντομόρ ή Γολoντομόρ (ουκρανικά: Голодомор) υπήρξε μία από τις μεγαλύτερες εθνικές καταστροφές στη σύγχρονη ιστορία της ανθρωπότητας που συνοδεύτηκε από το θάνατο εκατομμυρίων ανθρώπων.
Ο λιμός εκδηλώθηκε με μεγαλύτερη ένταση και περισσότερα θύματα στην Ουκρανία, και σε γειτονικές περιοχές της που κατοικούνταν από Ουκρανικές μειονότητες.
Κατά την προσφιλή κομμουνιστική υποκριτική τακτική, η διετία 1932-33 ονομάστηκε από τη Σοβιετική Ένωση ως «Αγροτική Μεταρρύθμιση»….
Ο λιμός της Ουκρανίας ήταν συνέπεια της οικονομικής πολιτικής που ακολούθησε η Σοβιετική Ένωση υπό την ηγεσία του Στάλιν και ειδικότερα του προγράμματος κολεκτιβοποίησης που εφαρμόστηκε από το 1929 και συνάντησε την δυναμική αντίδραση των Ουκρανών εθνικιστών που συνοδεύτηκε με χιλιάδες μικροεξεγέρσεις και ανοργάνωτο αντάρτικο στην επαρχία.
Η απάντηση της Κομμουνιστο-Σιωνιστικής συμμορίας του Κρεμλίνου ήταν η εκπόνηση του σχεδίου γενοκτονίας εναντίων των Ουκρανών και όλα τα στοιχεία διατρανώνουν ότι τα 6-11 εκατομμύρια θύματα ήταν απόρροια ενός ανελέητου πολιτικού σχεδίου για να τσακίσουν το Ουκρανικό έθνος.
Το Κομμουνιστικό Κόμμα Σοβιετικής Ένωσης, ανέβασε τις ποσοστώσεις παραγωγής και φορολόγησης στις Ουκρανικές περιοχές (εντός και εκτός Ουκρανίας) και όταν, φυσικά, οι αγρότες και οι κολεκτίβες δεν τις πιάσανε διέταξε να κατασχεθούν πρώτα όλα τα σιτηρά προϊόντα από τους αγρούς και τις αποθήκες και στη συνέχεια όλα τα μη σιτηρά προϊόντα και τα ζώα με την αιτιολόγηση ότι οι «αντεπαναστάτες», «εχθροί του λαού», «Ουκρανοί φασίστες» κρύβουν τα τρόφιμα για να ρίξουν το καθεστώς.
Επιπλέον, απαγορεύτηκε η μετακίνηση του αγροτικού πληθυσμού στις πόλεις, απαγορεύτηκε η εργασία με αντάλλαγμα φαγητό, μεταφέρθηκαν 25000 «ακτιβιστές» (κυρίως Εβραίοι) για να οργανώσουν τις πολιτοφυλακές των ντόπιων κομμουνιστών (δοσίλογοι-μισθοφόροι για ένα κομμάτι ψωμί), δημιουργήθηκε αποκλεισμός από τον Κόκκινο Στρατό, απαγορεύτηκε η προσέγγιση σε εκπροσώπους άλλων κρατών και διεθνών οργανισμών, αυξήθηκαν οι εξαγωγές Ουκρανικών σιτηρών κτλ

Αποτέλεσμα των παραπάνω ήταν ο θάνατος από ασιτία έξι ως δώδεκα εκατομμυρίων ανθρώπων σε διάρκεια 500ων ημερών.
Η επίσημη Ουκρανική πλευρά μιλάει για επτά με δέκα εκατομμύρια, που σημαίνει 17 θάνατοι το λεπτό, 1.000 την ώρα και 25.000 την ημέρα.

Μόλις στις 28 Νοεμβρίου 2006, μετά από λυσσαλέα αντίδραση της Ρωσίας που θεωρεί τον εαυτό της ως συνεχιστή της ΕΣΣΔ και άρα ερμηνεύει αυτή την κίνηση ως αντιρωσική πολιτική, αναγνωρίστηκε επίσημα από το ουκρανικό κοινοβούλιο ως γενοκτονία και ορίστηκε ως ημέρα μνήμης η 25η Νοεμβρίου.

 

http://www.youtube.com/user/serreosoo8

Στον αστερισμό του μαχητικού εθνικισμού…

Ο τίτλος του παρόντος αποτελεί μια έμμεση απάντηση στο προβοκατόρικο βιβλίο του ΑΝΘΕΛΛΗΝΑ Σταύρου Τζίμα με τίτλο “Στον Αστερισμό του εθνικισμού”. Στο εν λόγω εκτίθενται οι σκέψεις και οι εμπειρίες του υπόπτου προελεύσεως συγγραφέως, ο οποίος τυγχάνει να είναι υπέρμαχος της κομμουνιστικής-σοσιαλιστικής ιδεολογίας.

Ο συγγραφέας αναλύει την κατάσταση που επικρατούσε στην συνορεύουσα με την Ελλάδα Αλβανία αμέσως μετά την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος Χότζα που τιμούσε ο ΠΙΝΟΚΙΟ της αριστεράς Μανώλης Γλέζος, την επικίνδυνα αυξανόμενη ένταση στις ελληνοαλβανικές σχέσεις κατά το διάστημα 1993-1995, την κατάρρευσή της το 1997 με τα γνωστά επακόλουθα των οποίων θύμα έπεσε η πατρίδα μας, με τη γνωστή υπόθεση των πυραμίδων, αλλά και διάφορα περιστατικά όσον αφορά τον ελληνικό εθνικισμό σχετικά με την απελευθέρωση της Βορείου Ηπείρου.

Πασίδηλα, ο ίδιος γράφει με στρατευμένη πένα και όχι αντικειμενικά. Να αναφερθεί πως μεταξύ άλλων ο εν λόγω δημοσιογράφος και συγγραφέας του προαναφερθέντος βιβλίου όχι μόνο έχει τιμηθεί από το Ίδρυμα Εθνικής Συμφιλίωσης της Αλβανίας αλλά και με το βραβείο προαγωγής της δημοσιογραφίας του Ιδρύματος Μπότση. Έχει εργασθεί για τα πλέον πρακτορίστικα δημοσιογραφικά κέντρα. Συγκεκριμένα στο “Ποντίκι”, σε μια εφημερίδα που ουκ ολίγες φορές στην ιστορία της όλως συμπτωματικώς ήταν ο αποδέκτης-αναμεταδότης των προκηρύξεων της αριστερής τρομοκρατίας. Στα “Νέα” του ομίλου Λαμπράκη. Στον “Ριζοσπάστη”, στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, στην “Καθημερινή” και σε διάφορα άλλα μέσα. Αυτός ο αριστερός αλήτης τολμάει να πιάνει στο στόμα του το ΜΑΒΗ.

Μεγάλος όγκος της λάσπης που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο, στις εφημερίδες και δημοσιεύματα στον τύπο έλκουν την καταγωγή τους από τις σελίδες αυτού του βιβλίου.
Στόχος του προβοκάτορα δημοσιογράφου είναι να παρουσιάσει την αλβανική πλευρά ως ένα μόνιμο θύμα των υπόλοιπων εθνικισμών της Βαλκανικής, ενόσω η ελληνική πλευρά παρουσιάζεται ως ραδιούργος, συμπλέουσα και συνεργαζόμενη με διάφορες μυστικές υπηρεσίες και χαράσσουσα μια τρομοκρατική στρατηγική σε βάρος των Αλβανών. Πρόκειται για την συνήθη τακτική των ανθελλήνων από πρόθεση. Η πραγματική ιδεολογία τους είναι ο καλοπληρωμένος ανθελληνισμός και καμία άλλη.

Να αναφέρουμε πως τόσο “Η Καθημερινή” όσο και ο υψηλά ιστάμενος δημοσιογράφος της Σταύρος Τζίμας αναγνώρισαν την FYROM ως Μακεδονία. Τέτοια αποβράσματα τολμούν να διοχετεύουν ΑΤΙΜΩΡΗΤΟΙ και ΑΝΕΝΟΧΛΗΤΟΙ τη λάσπη τους μέσω του τύπου εναντίον των αγωνιζόμενων Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου. Όμως, το δίκαιο είναι με το μέρος των ενάρετων και κανείς σας δεν πρόκειται να μείνει αλώβητος για ό,τι έκανε. Το δίκαιο είναι με το μέρος των Ελλήνων. Όλοι σας θα πάρετε αυτό που σας αξίζει.
Ο Σταύρος Τζίμας είναι ένας σεσημασμένος ανθέλληνας ο οποίος τον Οκτώβριο του 2009 σε άρθρο του και πάλι στην “Καθημερινή” με τίτλο “Οι πατριώτες του βορρά» ισχυριζόταν ότι τα σκοπιανά οχήματα πρέπει να έχουν αυτοκόλλητο ΜΚ (παραπέμποντας στην ελληνική Μακεδονία μας), όχι μόνο όταν ταξιδεύουν στο εξωτερικό, αλλά και εδώ στην Ελλάδα.

Το άρθρο του μπορείτε να διαβάσετε εδώ: http://www.ellanodikhs.net/2011/08/blog-post_03.html

Ανθέλληνες βρίσκονται σε όλο το φάσμα της πολιτικής και κοινωνικής ζωής της πατρίδας μας. Όλα αυτά τα καθάρματα κράτησαν σκλαβωμένους τους Έλληνες τόσα χρόνια μέσα από την διατήρηση του αμαρτωλού καθεστώτος τους. Μέσα από τις προαποφασισμένες εκλογές τους, τους σάπιους κομματικούς μηχανισμούς τους, τους τρομοκρατικούς θύλακες τους, μέσα από την διαρκή απειλή των εισβολέων λαθρομεταναστών, μέσα από την αστική νομιμότητα και την εικονική πραγματικότητα που επέβαλαν σε κάθε πτυχή του δημοσίου βίου και με πολλά άλλα τεχνάσματα. Μέσα από τον κατακερματισμό της εξουσίας, μέσα από την διάβρωση των θεσμών, μέσα από την οικονομική συντριβή έπληξαν καίρια την κοινωνική συνοχή.

Παρά ταύτα, δεν κατάφεραν να μας αλλοιώσουν όλους. Είναι η ιστορική νομοτέλεια όλων των ολοκληρωτικών συστημάτων να πίπτουν λόγω της τρωτότητας που εντοπίζεται στο έλλειμμα ελευθερίας και δικαιοσύνης απέναντι στα ανθρώπινα σύνολα των κοινωνιών. Δεν κατάφεραν να μας αφομοιώσουν, δεν κατάφεραν να μας κάνουν μετανάστες κάποιας νιοστής γενιάς, δεν μας οδήγησαν στο ν’ αποκηρύξουμε την πατρίδα μας, δεν κατάφεραν να μας περιθωριοποιήσουν στα μάτια του λαού μας, δεν κατάφεραν να μας απογοητεύσουν διότι δεν πιστέψαμε ποτέ τα ψέματά τους και δεν πέσαμε ποτέ στις παγίδες τους. Κατάφεραν όμως κάτι σημαντικότερο. Να μας κάνουν ορκισμένους εχθρούς τους.

Σε όλες αυτές τις ανθελληνικές στυμμένες λεμονόκουπες που οι εργοδότες τους τις πετούν με την πρώτη στραβή στον κάλαθο των αχρήστων μόλις τελειώσει το συντεχνιακό παιχνίδι τους, θέλουμε να απευθυνθούμε. Κανείς σας δεν θα πάρει συγχωροχάρτι ή άφεση αμαρτιών για ό,τι έκανε βλάπτοντας παντοιοτρόπως την πατρίδα μας. Οι πληροφορίες που συλλέγουμε καθημερινά για όλους εσάς τους αφανείς προδότες θα αξιοποιηθούν καταλλήλως εν ευθέτω χρόνο. Έστε βέβαιοι περί αυτού. Η φωτιά του δικού μας εθνικισμού είναι η δικαίωση ενός ολόκληρου έθνους που υπέστη αλλεπάλληλες εθνικές καταστροφές δίχως μέχρι τώρα να εκδικηθεί γι’ αυτές. Προς άρση παρερμηνειών σας διαβεβαιώνουμε πως στη δική μας ράτσα των υπερήφανων ανθρώπων κυριαρχεί μια ακλόνητη πίστη. Ο φανατισμός της  φρουράς που προτιμά να πεθαίνει αλλά δεν παραδίνεται. ΠΟΤΕ. Κάποια μέρα σ’ αυτή την κοινωνία, η εθνική επανάσταση δεν θα’ ναι ουτοπία. Ανθέλληνες να μας περιμένετε παντού. Ο κλοιός στενεύει για πολλούς από εσάς. Τα ψέματα στα οποία σας συνήθισε ο χώρος της ακροδεξιάς και των φετιχιστών τέλειωσαν. Ήρθε η ώρα της αλήθειας. Η πιο σημαντική μάχη μόλις άρχισε…

 

 

http://maiandrioi.blogspot.gr/2013/07/blog-post_27.html

Oswald Mosley – 1931, His Manifestation

https://www.youtube.com/user/Patriot1418

Θέμα χρόνου να γίνει η Ευρώπη μουσουλμανική..

http://www.youtube.com/user/parkadoroi

 

ΘΑ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ;;; ΟΣΟ ΖΕΙ Η ΙΔΕΑ ΚΑΙ ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΙΔΕΟΛΟΓΟΙ-ΜΑΧΗΤΕΣ, ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ. Η ΙΔΕΑ ΘΑ ΖΕΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΑΝ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΘΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΑΥΤΗΝ.

HϟϟP

Α.Μ.Ε: ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΟΙΚΙΛΟΧΡΩ​ΜΑ ΤΟΜΑΡΙΑ ΤΩΝ ΓΟΥΝΑΡΑΔΙΚ​ΩΝ ΤΟΥ ΕΛΛΑΔΙΣΤΑΝ

Όπως διασώζεται από τον Διογένη τον Λαέρτιο, ο δημιουργός της λογικής Αριστοτέλης όταν άκουσε ότι κάποιος τον κορόιδευε, απεφάνθη σε νεοελληνική απόδοση ως εξής: “Όταν λείπω, μπορούν και να με μαστιγώσουν”…

Τους τελευταίους μήνες ΚΑΙ ιδίως τις τελευταίες εβδομάδες η οργάνωσή μας γίνεται αποδέκτης ασυνάρτητων και μηρυκαστικών σχολίων στον εικονικό κόσμο του διαδικτύου, καθώς επίσης αντικείμενο άστοχης πολιτικά κριτικής τόσο από τον χώρο της θρασύτατης άκρας αριστεράς όσο και από την ηττοπαθή άκρα δεξιά. Απειλούν διαρκώς και αορίστως, αποσκοπώντας στην σύγχιση (με γιώτα) ημετέρων και στην σύγχυση όλων (με ύψιλον). Μιλούν για εμάς, χωρίς εμάς. Τα ίδια και χειρότερα και επονείδιστα ισχύουν σε ό,τι αφορά τον επίκτητο ομφάλιο λώρο της άκρας δεξιάς.

Πλείστοι οι ανήκοντες στις τάξεις της, αι οποίοι εξαπολύουν εκ του ασφαλούς ανώνυμες επιθέσεις καθώς εκτονώνουν κατ’ αυτό τον τρόπο τον έμφυτο φθόνο τους για κάθε τι δημιουργικό. Εκτοξεύουν οχετούς λάσπης εναντίον μας, πλην όμως όντες σε αγαστή συνεργασία με τους εξ αριστερών κόλακες και υπεράνω όλων φίλα προσκείμενοι στην αστική νομιμοφροσύνη που επιβάλει το αστυνομικό κράτος. Διότι, αμφότεροι συνιστούν την πέμπτη φάλαγγα στην δημιουργία γνήσιου εθνικοεπαναστατικού κινήματος, αμετάβλητος και ιερός σκοπός του οποίου είναι η ολική ανατροπή των πολιτικών προδοτών και του αμαρτωλού δημοκρατικού καθεστώτος της εβραϊκής δουλείας. Διότι, μια ριζική αλλαγή, συνιστά τον μέγιστο κίνδυνο για τους ίδιους, τα ιδιοτελή συμφέροντά τους αλλά προπάντων για το διεφθαρμένο καθεστώς που ενδόμυχα υπηρετούν. Αποτελούν ενεργούμενά του και τίποτα άλλο.
Μέσα από τον αδιάκοπο αγώνα μας αποδεικνύουμε καθημερινά με έργα κατά πόσον πιστεύουμε όσα ευγενικά υπηρετούμε πλην ιδίων, όπως επίσης καθημερινά γκρεμίζουμε τα ψέματα που αραδιάζουν εναντίον μας. Μέσα από τον αγώνα μας αναιρούμε τους εαυτούς μας για χάρη του αγώνος. Ο πόνος για όλους αυτούς γίνεται σταδιακά ισχυρότερος, διότι επί δεκαετίες αυτός καλυπτόταν υπόκωφα πίσω από τόνους ψεμάτων. Ο πόνος γίνεται εμφανής διότι μπήξαμε το μαχαίρι στο κόκκαλο για τα καλά. Όλα αυτά τα ψέματα διαλύονται μέρα με την ημέρα και οι υπηρέτες της δημοκρατικής αυλής εκτίθενται ολόγυμνοι στην βιτρίνα των αστικών θεατρινισμών τους. Δεν μας συγχωρούν ότι επιλέξαμε τον δρόμο του σκληρού αγώνα και την αποκαθήλωση των συμβόλων της ιδεολογικής πρωτίστως κυριαρχίας τους. Δεν μας συγχωρούν ότι δεν ξεπουληθήκαμε από τις εφήμερες απολαύσεις τους. Δεν μας συγχωρούν ότι δεν πέσαμε στην παγίδα της δημοκρατίας. Δεν μας συγχωρούν ότι κατακεραυνώνουμε τους αριστερούς απατεώνες και παλιανθρώπους που βρίσκονται στο βάθρο της δικτατορικής εξουσίας επί των φύσει ελεύθερων Ελλήνων.

Οι φορείς της άκρας αριστεράς, απόλυτα καλυμμένοι από την αντιπολιτευτική ομπρέλα του ΣΥ.ΡΙΖ.Α των επισήμως προκλητικών δηλώσεων του τύπου “ραντεβού στα γουναράδικα”, μυξοκλαίγονται όλως φαιδρά και δίχως πειθώ περί διαφόρων επιθέσεων στους λατρευτικούς χώρους της αντιεξουσίας που επιδιώκει να γίνει εξουσία, εντός των οποίων υποθάλπεται η όχι και τόσο ξένη σ’ αυτούς τακτική του παιδομαζώματος της ελληνικής νεολαίας, ενόσω οι ίδιοι διακρίνονται για το ποινικό μητρώο τους και ουχί για την πολιτική ιστορία τους. Ομιλούν περί επιθέσεων αι οποίες στρέφονται κατά της ελευθερίας, όλοι εκείνοι οι οποίοι δεν αποδέχονται από τα γενοφάσκια τους την ελευθερία των πολιτών, τουναντίον ισχυρίζονται ότι αποτελούν την ιστορική αυθεντία στην επιβολή καθεστώτων. Αυτούς τους κοινούς συκοφάντες και διαστρεβλωτές διαψεύδουμε καθημερινά μέσα από τον δίκαιο αγώνα μας. Οι συμμορίτες της αριστεράς επιχειρούν να μας αντιπαρατεθούν, όντες οι ίδιοι πιστοί εκφραστές της συμμορίτικης φύσης τους. Δεν θα υποπέσουμε στο επίπεδό τους, κατερχόμενοι τον ολισθηρό δρόμο της λογικής των αντιποίνων. Όσο κι αν επιχειρούν να υποβιβάσουν τον αγώνα μας με τέτοια και ανάλογα επιχειρήματα, θα αποτύχουν οικτρά.

Είμαστε πολιτική οργάνωση και διεξάγουμε πλήν άλλων έναν πολιτικό αγώνα στον οποίο δεν χωρούν τόσο η αστική υποκρισία όσο και ο μαζικός συμβιβασμός. Οι ανεγκέφαλοι ανθέλληνες της αριστεράς απείχαν ιστορικά και συνεχίζουν να απέχουν χαρακτηριστικά από οποιαδήποτε γνήσια εθνική εκδήλωση του ελληνικού λαού,καθότι όντες αστράτευτοι και απείθαρχοι στην συντριπτική πλειοψηφία τους έχουν ντροπή στο βάθος της ψυχής τους, μισούν ένθερμα το ελληνικό έθνος. Σε αντίθεση μ’ όλους αυτούς είμαστε στο πλευρό των Ελλήνων, δίνοντας πολύμορφες μάχες στους δρόμους της λαβωμένης πατρίδας μας, μάχες οι οποίες λογίζονται ως ταυτόχρονες νίκες και απώλειες κάθε είδους. Δεν πτοούμαστε και δεν θα πτοηθούμε ποτέ, αντίθετα θα συνεχίζουμε με μεγαλύτερη αυταπάρνηση μέχρι την τελική νίκη! Διότι, είμαστε μια φυλή διαφορετική. Είμαστε μια φυλή πολεμική, απαστράπτουσα αγώνων και θυσιών στον βωμό του ριζοσπαστικού εθνικισμού!

Θλιβερότερο όλων αποτελεί ότι το “αντίπαλον δέος” σ’ αυτές τις φαιδρότητες αποτελεί, στα μάτια του ελληνικού λαού, η εγχώρια ανασχετική άκρα δεξιά.

Οι φορείς της φροντίζουν με ιδιαίτερη επιμέλεια να στοχοποιούν, να αποσιωπούν την δράση μας αλλά και να εκθέτουν την οργάνωσή μας, αποφεύγοντας οποιαδήποτε αναφορά σε εμάς, θετική ή αρνητική. Παρά ταύτα, δεν τολμούν να μας αποκηρύξουν για δύο βασικούς λόγους. Αφενός μεν διότι η λαϊκή βάση τους τάσσεται ηθικά στο πλευρό μας και μια τέτοια επαίσχυντη αποκήρυξη θα οδηγούσε μοιραία σε μια αναπόδραστη πολυδιάσπαση του αντιδραστικού χώρου τους επί του συνόλου, αφετέρου δε θα απογυμνώνονταν από οποιαδήποτε μυθική προστασία της οποίας όλως άτυπα και δίχως ολωσδιόλου να το αξίζουν χαίρουν και θα υφίσταντο μια άνευ προηγουμένου συντριβή. Εκμεταλλευόμενοι την μαχητικότητά μας, συντηρούν ένα συνολικά βολικό γι’ αυτούς πέπλο μυστηρίου που ουδεμία σχέση έχει με την πραγματικότητα. Όφειλαν να μας αντιμετωπίζουν με σεβασμό για ό,τι “καλό και κακό” έχουμε στο ενεργητικό μας. Τουναντίον, άπαντες πλήν ελαχίστων αξιέπαινων εξαιρέσεων, φροντίζουν να μας υβρίζουν συστηματικά και άτιμα, εκχωρώντας βλακωδώς πολύτιμο έδαφος στον εχθρό και δίνοντάς του άθελα ψυχολογικό προβάδισμα. Από την άλλη, μέσα από τέτοιες ύπουλες τακτικές ζημιώνονται αποκλειστικά οι ίδιοι, καθότι φανερώνουν την πρόστυχη ατολμία τους να πράξουν τα δέοντα.

Αποδεικνύονται ανεπαρκείς, δικαιώνοντας απόλυτα τις θέσεις μας. Ενώπιον των καθημερινών επιθέσεων που δεχόμαστε ως οργάνωση, διαπιστώνουμε ότι είμαστε τραγικά μόνοι σ΄αυτό τον αγώνα. Αυτό το δεδομένο μας κάνει δυνατότερους, μας οπλίζει με μεγαλύτερο θάρρος και μας πεισμώνει ακόμα περισσότερο στην σφοδρότερη συνέχισή του. Υποτιμούν μεταξύ άλλων την αξία που έχει για εμάς ο πολιτικός διαχωρισμός της ήρας από το στάρι. Οι τίμιοι αγωνιστές αντιλαμβάνονται τον ρόλο και τις προθέσεις τους και επιλέγουν να παλέψουν στο πλευρό μας. Η διαδικασία αυτή γιγαντώνεται συν τω χρόνω με απρόβλεπτα για όλους αποτελέσματα. Όσοι διαβάζοντας αυτές τις γραμμές ενδεχομένως θα διακρίνουν τον εαυτό τους σ’ όσα περιγράφονται, τους διαβεβαιώνουμε ότι σε εκείνους αναφερόμαστε.

Στο σημείο αυτό, θα ανταπαντήσουμε στον αποτυχημένο βουλευτή του εκκολαπτηρίου της εγχώριας αριστερής τρομοκρατίας κ. Διαμαντόπουλο. Με αφορμή την προαναφερθείσα δήλωσή του, εντός του αποχωρητηρίου της Βουλής, περί της ανανέωσης του “ραντεβού στα γουναράδικα”, από αυτό το βήμα, απευθυνόμενοι στον ίδιο όσο και στους φερέλπιδες ομότροπους και όσους υποθάλπουν ανάλογες διχαστικές τοποθετήσεις, ότι το ραντεβού αυτό έχει το εξής νομοτελειακό.
Τα γουνοφόρα ζώα όπως και τα σύγχρονα ανθελληνικά γενειοφόρα δίποδα του είδους του κ. Διαμαντόπουλου είναι καταδικασμένα να βγαίνουν αντίστοιχα από τις φωλιές τους προς αναζήτηση τροφής και από τις τρύπες τους στην περίπτωση των αντιπαθητικών δίποδων, έρχονται αντιμέτωπα με τον ελοχεύοντα κίνδυνο να πέσουν στην παγίδα των περιπλανώμενων θηρευτών. Στην περίπτωση αυτή, η σύγχυση που επικρατεί ως προς το ποιός είναι ο θηρευτής και ποιός το θήραμα είναι παροιμιώδης.

Ο κ. Διαμαντόπουλος αν διακρινόταν για την πολιτική σοφία του και ουχί για την απροσμέτρητη βλακεία του θα γνώριζε πως ο ιδεολογικός καθοδηγητής του Άρης Βελουχιώτης, αντιλαμβανόμενος την μοίρα που επιφυλάσσεται στους δολοφόνους, προέβλεψε ότι το τομάρι του θα έφτανε κάποια στιγμή στα “γουναράδικα” για να το κάνουν κομμάτια εκείνη τη φορά τόσο οι εχθροί του όσο και οι “φίλοι” του… Άντε λοιπόν και στα δικά σας “γουναράδικα”!

http://maiandrioi.blogspot.gr/2013/07/blog-post_7219.html

20 ΙΟΥΛΙΟΥ 1974 : ΕΝΑΣ ΒΕΤΕΡΑΝΟΣ ΘΥΜΑΤΑΙ…

ΠΑΝΑΓΑΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΟΣ

ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΕΛΔΥΚ ‘74 / ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ. ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΤΗΝ 20 ΙΟΥΛΙΟΥ 1974

Μας ετοίμαζαν καιρό…

Ξεκινήσαμε σαν μονάδα ειδικής εκπαίδευσης σε ανορθόδοξο πόλεμο με πραγματικά πυρά στην Μακεδονία.

Ήμουνα πολυβολητής

Αρχές Ιουλίου μ’ ένα μεταγωγικό ήρθαμε στην Κύπρο.

Στις 27 / 01 / 1974 ο στρατηγός Γρίβας Διγενής της ΕΟΚΑ Β’ βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του στη Λεμεσό.

Η ΕΟΚΑ Β’ ήταν η πιο αξιόμαχη δύναμη στην Κύπρο, αφού ασκούσε μεγάλη επιρροή στην Εθνοφρουρά και γι ’αυτό το λόγο άλλωστε ο Μακάριος είχε εξοπλίσει με τσεχοσλοβάκικα όπλα δική του παραστρατιωτική ομάδα .

Από τις 25 Νοεμβρίου του 1973 ο Ιωαννίδης έχει ανατρέψει τον Παπαδόπουλο και

προσπαθεί μετά το θάνατο του Γρίβα να προσεταιριστεί την ΕΟΚΑ Β με παραπλανητικούς όρους που έγιναν δεκτοί, αλλά όταν η ΕΟΚΑ Β κατάλαβε ήταν ήδη αργά…

Στις 7 Ιουλίου 1974 ο Μακάριος αποφασίζει με εγκύκλιο την απόλυση δύο κλάσεων στις 20 Ιουλίου με σκοπό να μειώσει την Εθνοφρουρά από 11.000 άνδρες σε 4.500 άνδρες, δίνοντας την αφορμή για την ανατροπή του στις 15 Ιουλίου.

15 Ιουλίου 1974

Έγινε το κίνημα ανατροπής του Μακάριου και ήταν εύκολη επιχείρηση.

Πιστέψαμε ότι γι αυτό μας θέλανε, αφού ουσιαστικά είχε ανατραπεί κι ο

Παπαδόπουλος από τον Ιωαννίδη στην Ελλάδα κι ότι κάπου κει θα ηρεμούσαν τα

Πράγματα.

Τη μέρα φυλάγαμε κυβερνητικά κτίρια, τη νύχτα πλιάτσικο. ʼσχημα πράγματα.

Βγαίνανε αυτοί (οι Τούρκοι), βγαίναμε κι εμείς…

Μόνο το φιλότιμο σε κράταγε για να μη μολευτείς με ασχήμιες…

Από τις 15 Ιουλίου και μετά ήτανε έντονες οι φήμες για επέμβαση Τούρκων.

Αυτοί που στήριζαν το ‘’κίνημα’’ μας διαβεβαίωναν ότι κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να γίνει.

Δεν μας πείραζε γιατί είχαμε πάρει το ηθικό της Τουρδύκ, που μας απέφευγε και στις

νυχτερινές ‘’περιπολίες’’ μέχρι που κλείστηκε στο ρημάδι της λίγα χιλιόμετρα από μας και δεν ξαναβγήκε τη νύχτα…

Οι φήμες γίνονταν εντονότερες.

Ο Μακάριος διέφυγε στην Πάφο, μιλώντας από τοπικό σταθμό και κάνοντας αποτυχημένο αντικίνημα, για να διαφύγει τελικά και τέσσερις μέρες αργότερα από την έδρα του ΟΗΕ να μιλάει για ελληνική εισβολή δίνοντας το άλλοθι στον Ετσεβίτ να ενεργοποιήσει τον Αττίλα 1.

Η ΕΟΚΑ Β μετέχοντας έστω καθυστερημένα στο πραξικόπημα της 15/7/74 κατά του Συνέχεια

ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ/ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ/ΦΑΣΙΣΜΟΣ (Mαχητικός Πυρήνας Μακεδονίας)

Οι έννοιες του εθνικισμού, του εθνικοσοσιαλισμού και του φασισμού έχουν ταλαιπωρηθεί και γίνει αντικείμενο κατάχρησης και διαστρέβλωσης από πολλά και ετερόκλητα μέρη της κοινωνίας ανά τους καιρούς. Είναι έννοιες και πολιτεύματα πολύ συγκεκριμένα, συνάμα και εξαιρετικά παρεξηγήσιμα και ευέλικτα. Με τον όρο εθνικισμός εννοούμε την αντίληψη κατά την οποία μια κοινωνία, ένα κράτος κι ένας λαός οφείλει να ζει αποδεχόμενος και εφαρμόζοντας τις ιδέες του πατριωτισμού, του εθνισμού/εθνικισμού και της εθνικής κοινότητας. Ο εθνικοσοσιαλισμός ήταν μια ιδιαίτερη μορφή του Γερμανικού εθνικισμού, αρκετά σύνθετη, η οποία εξελίχθηκε σε ένα διακριτό, αν και λίγους, μοντέλο εξουσίας, και πάνω από όλα αξιών, τρόπου ζωής και σκέψης. Ο Φασισμός συσχετίστηκε με τον Ιταλικό εθνικισμό του μεσοπολέμου, όταν στην εξουσία εβρίσκετο ο δικτάτωρ Μουσολίνι, άλλα ομοίως και αυτός κατέληξε να σημαίνει κάθε απολυταρχικό/εθνικιστικό πολίτευμα αναγόμενο στην συγκεκριμένη περίοδο.  Ανατρέχοντας  και πάλι στα αρχαία χρόνια, αλλά και σε κάθε περίοδο της ιστορίας, εξάγεται αβίαστα το συμπέρασμα πως όλη η ανθρώπινη ιστορία είναι η ιστορία των διαφόρων ιστοριών και συγκρούσεων των διαφόρων εθνών. Η ανθρωπότητα αποτελείται από φυλετικές ομάδες, έθνη, λαούς , κοινότητες κ.ό.κ.
Ο εθνικισμός, δηλαδή η συγκρότηση της ανθρώπινης αντίληψης και η όλη ανθρώπινη συμπεριφορά, έχει γνώμονα τους ομόφυλους και την οικεία εθνική ομάδα, την εθνοκεντρική αντίληψη της ζωής. Ο εθνικισμός είναι μέρος της ανθρώπινης φύσης. Μερικοί ωστόσο διακρίνουν μεταξύ εθνισμού, δηλαδή της μετριοπαθούς αποδοχής και μόνο, της ιδιαίτερης εθνικής ιδιοπροσωπίας, και του εθνικισμού, μιας πιο «ακραίας» μορφής εθνοφυλετισμού. Η φύση ωστόσο εφοδίασε τον άνθρωπο και με τα δυο ένστικτα, «ακραία» και μη. Θα μπορούσε να λεχθεί πως είναι στην κρίση του ανθρώπου ποίον δρόμο θα ακολουθήσει και σε ποία περίσταση θα φερθεί εθνικά και σε ποία εθνικιστικά. Οι περισσότεροι επιστήμονες θεωρούν πως ο 18ος και 19ος αιώνας σηματοδοτούν την απαρχή του εθνικισμού όχι απλώς σαν βιοθεωρία ή νοοτροπία, αλλά και σαν κρατική δομή, εφόσον τα σύγχρονα έθνη-κράτη σχηματίστηκαν περίπου την προαναφερθείσα εποχή. Η συγκεκριμένη άποψη φαίνεται βέβαια να αγνοεί μεγάλο μέρος της ιστορίας των προηγούμενων εποχών, δεχόμενοι όμως πως τα πάντα είναι προϊόντα συμβάσεων, οι όποιες αντιρρήσεις σύντομα αποσύρονται. Υποστηρίζεται, όχι εντελώς αβάσιμα, αν και κάπως γενικευτικά, πως ο εθνικισμός συνδέεται και είναι απόγονος της ολιγαρχίας, αριστοκρατίας και βασιλικής μοναρχίας.
Ο εθνικισμός σαν έννοια όπως ειπώθηκε, είναι αρκετά παρεξηγημένη, λόγω και της διαφορετικής ερμηνείας που το αποδίδεται. Σαν πολιτικό σύστημα συχνά βαδίζει εκτός κοινοβουλευτικού τόξου, ακόμα και πολιτικού φάσματος, σύμφωνα με αυτούς που θέλουν τον εθνικισμό να απαιτεί απολυταρχικές εξουσίες ώστε να λειτουργήσει, ως ένα ξεχωριστό πολίτευμα. Ο κατά κάποιο τρόπο συγγενείς του εθνικισμού, φασισμός, εστιάζει στην ολοκληρωτική και αυστηρή διοίκηση. Φασισμός σημαίνει κατ βάση κρατισμός και μάλιστα σιδηρόφρακτος κρατισμός. Ο φασισμός συχνότατα κατηγορείται ιδιαίτερα από τους ανήκοντες στην αριστερά, ως σύμμαχος ή υποτελής του καπιταλιστικού συστήματος. Στην θεωρία ο φασισμός υποτάσσει το κεφάλαιο στις ανάγκες του κράτους, διαθέτοντας και τα μέσα και την ισχύ για κάτι τέτοιο. Βεβαίως η πράξη πάντοτε διαφέρει σημαντικά από την θεωρία, ειδικά στην πολιτική ζωή και την οικονομία. Μια ίσως κεφαλαιώδης διαφορά που δύναται να επισημανθεί, είναι η απουσία ισχυρού εθνικιστικού και φυλετικού περιεχομένου στην φασιστική αντίληψη. Φασίστας μπορεί να είναι και ένας αριστερός, όπως π.χ. ο Στάλιν, ασχέτως με τους ισχυρισμούς περί «δικτατορίας του προλεταριάτου», η δικτατορία (απολυταρχία) παραμένει δικτατορία.
Ο φασισμός εξυψώνει την συγκεντρωτική διοίκηση και την αυστηρότατη διακυβέρνηση. Στον εθνικισμό και τον φασισμό, η οικονομία λειτουργεί υπό καθεστώς «ελεγχόμενης» και οριοθετούμενης ελευθερίας, δηλαδή το κράτος χρησιμοποιεί τα μεγάλα παραγωγικά και οικονομικά μέσα του καπιταλιστικού συστήματος προς ίδιον όφελος. Παράλληλα δε, ενισχύει σημαντικά και τη δημόσια/κρατική οικονομία. Πράγματι, όλα τα εθνικιστικά/φασιστικά καθεστώτα του 20ου αιώνος, δεν αυτοκαταργήθηκαν, όπως ο σοβιετικός κομμουνιστικός μηχανισμός, παρά μόνον όταν υπέστησαν ήττες στο πεδίο της μάχης, συμβάν που ετοίμασε το έδαφος είτε για λαϊκή εξέγερση, είτε συχνότερα, αφού ο λαός πάντοτε στην πλειοψηφία του στήριξε τα εθνικιστικά καθεστώτα, για πτώση του καθεστώτος από ξένη εισβολή. Στο κοινωνικό πεδίο, ο φασισμός αποδείχθηκε όχι περισσότερο σκληρός ως προς τους εχθρούς του, από τον κομμουνισμό, όντας σε αρκετές περιπτώσεις, σχεδόν ύποπτα ανεκτικός. Κατά κανόνα, στόχος είναι η κοινωνική ευρυθμία, η προστασία, ανάπτυξη και προώθηση του εθνικού φρονήματος και συμφέροντος, συχνά όμως εις βάρος άλλων εθνών, δεδομένο που κάνει τον εθνικισμό ευάλωτο στην κριτική. Η περίπτωση του εθνικοσοσιαλισμού είναι από τις πιο πολυσχιδείς στην ιστορία των πολιτευμάτων.
Ο εθνικοσοσιαλισμός αποτελεί την αρμονική (;) συνύπαρξη του εθνικισμού και του σοσιαλισμού. Πρόκειται για εθνικισμό, κινούμενο σε φασιστική κρατική διοίκηση και σοσιαλιστική οικονομία. Αναμφίβολα, ο εθνικοσοσιαλισμός σχετίστηκε με τον καπιταλισμό. Τελικός σκοπός, κατά τα στελέχη του Εθνικού Σοσιαλιστικού Γερμανικού Εργατικού Κόμματος, ή υπέρβαση και κατάργηση του καπιταλιστικού συστήματος. Ο αντικαταστάτης του έμεινε ωστόσο θαμμένος στην ομίχλη των συνθημάτων περί αληθούς εθνικιστικής και αταξικής φυλετικής οικονομίας. Αναμφισβήτητα, ο φυλετισμός είναι βασικότατη αρχή του εθνικοσοσιαλισμού, εν αντιθέσει με του φασισμό. Η διαφορά του εθνικοσοσιαλισμού έγκειται στην επαναστατική του ριζοσπαστικότητα, πάντα σε φυλετικιστική βάση. Η έννοια της λατρείας της αρχής του ηγέτη (Fuhrerprinzip), ως «καλλιτεχνική ευφυΐα», κάτι που έγινε με τον εντυπωσιακότερο τρόπο στην περίοδο του Γ’ Ράιχ, στο πρόσωπο του Αδόλφου Χίτλερ.
Παρατηρούμε πως όλα τα αρχαία αριστοκρατικά πρότυπα της λεύκης κοινωνίας, ενσαρκώθηκαν στον Γερμανικό Εθνικοσοσιαλισμό.  .
http://maiandrioi.blogspot.gr/2013/07/m.html