LEON DEGRELLE: Ο ΤΡΟΠΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ Ο ΧΙΤΛΕΡ ΣΤΑΘΕΡΟΠΟΙΗΣΕ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ. (ΜΕΡΟΣ 5)

Διαβάστε το 4ο μέρος εδώ

O Χίτλερ, ο von Hinderburg, και von Papen, στην εκκλησία της Φρουράς  την επίσημη «Ημέρα της τελετής του Πότσνταμ»

Πρώτα από όλα , ο Hitler ανέδειξε    προσεκτικά το προφίλ του Hindenburg, του ηλικιωμένου Στρατάρχη του  Πρώτου Παγκοσμίου  Πολέμου , που αποτελούσε σύμβολο της παράδοσης. Στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας, ο Χίτλερ διοργάνωσε μια σεμνή τελετή προς τιμήν του  Hindenburg στο Πότσνταμ, στην ιστορική κατοικία των Βασιλιάδων της Πρωσίας. Αυτό το αριστούργημα μεγαλοπρέπειας,  ομορφιάς, παράδοσης και κατάνυξης έλαβε χώρα  στην Εκκλησία της  Φρουράς του  Πότσνταμ στις 21 Μαρτίου 1933, λίγες μέρες πριν από την εκ νέου σύγκληση του  Ράιχσταγκ.
Ο Hindenburg είχε υπηρετήσει ως αξιωματικός του στρατού για μισό αιώνα. Έτσι , με πρόθεση να ξαναφέρει το  παλιό στρατιώτη σε επαφή με τους συντρόφους του, ο Hitler είχε κανονίσει να παρευρίσκονται σε αυτή την επίσημη τελετή βετεράνοι από όλους τους πολέμους στους οποίους είχε λάβει μέρος ο  Hindenburg . Από κάθε μέρος της χώρας  ήρθαν: βετεράνοι του γαλλο-πρωσικού πολέμου του 1870-1871 (62 χρόνια πριν), του πολέμου του  1866 ενάντια στην αυστριακή αυτοκρατορία (67 χρόνια πριν), ακόμη και του  πολέμου του 1864 εναντίον της Δανίας ( 69 χρόνια πριν!). Για κάποιον που ήταν εγγεγραμμένος στους καταλόγους αποστρατείας   από τα  1911,  και μόνο το  γεγονός ότι είχε την ευκαιρία να ξανασμίξει με τους συντρόφους από τα πολύ παλιά χρόνια, πρέπει να στάθηκε ένα συγκινητικό γεγονός .
Με σεβασμό και εμφανή συστολή ,  ενδεδυμένος με επίσημο ένδυμα για την περίσταση, ο Χίτλερ έσκυψε το κεφάλι του μπροστά από τον υπερήλικα. Στη  μεγαλόπρεπη εκκλησία όπου η τελετή έλαβε χώρα, ο Hitler είχε κανονίσει ώστε  η καρέκλα του  πρώην Κάιζερ, Γουλιέλμου Β, που είχε παραμείνει άδεια  για 14 χρόνια, να παραμείνει κενή, έτσι ώστε ο Hindenburg να σταματήσει μπροστα της και να αποδόσει τιμές  με υψωμένη τη στραταρχική του ράβδο  , σαν  ο μονάρχης να  ήταν ακόμα εκεί.
Ο Hitler  οδήγησε ήσυχα το Hindenburg  κάτω στη κρύπτη της εκκλησίας , για να καταθέσει  στεφάνια στους τάφους του παλαιού του Ηγεμόνα , του  Kaiser Wilhelm I, και του Φρειδερίκου του Μεγάλου. Τα γέρικα μάτια του  Προέδρου ήταν δακρυσμένα.
Εκείνη την 21η  Μαρτίου στο Πότσνταμ, ο υπερογδοντάχρονος  Πρόεδρος  αναβίωσε το ένδοξο παρελθόν της γερμανικής μοναρχίας. Αυτός ο ζοφερός χαιρετισμός (μπροστά στον άδειο θρόνο)  στάθηκε το αποκορύφωμα. Ο Χίντενμπουργκ υπήρξε πάντα ένας πιστός υπηρέτης του αυτοκράτορα, και η παραπομπή  αυτή στους πρώην Βασιλείς του, καθώς και στις ένδοξες ημέρες της δικής του μακρόχρονης σταδιοδρομίας του, τον συγκίνησαν βαθεια. Ο Hitler ήταν ο πρώτος καγκελάριος μετά την ήττα του 1918 για να αποδόσει τετοιες τιμές στις παραδόσεις της Πρωσίας και της Γερμανίας. Ο νεαρός επαναστάτης καγκελάριος είχε αγγίξει την καρδιά του.
Ένα μήνα και μισό νωρίτερα, Hindenburg είχε αναθέσει στον Πάπεν, τον Hugenberg,  το Neurath και άλλους  συντηρητικούς υπουργούς να δημιουργούν προβλήματα  στο Χίτλερ , μέχρι να τον κάνουν να παρεκτραπεί. Τώρα όλα είχαν τελειώσει. Ο Hitler τον είχε κερδίσει ολοκληρωτικά : οδηγώντας τον μπροστά από ένα άδειο θρόνο   και μπροστά στους τάφους των ενδοξότερων βασιλιάδων της  Πρωσίας.
Ένα και ενάμιση χρόνο αργότερα, καθώς πέθαινε, ο γέρο Στρατάρχης  ίσως να είχε την αίσθηση  ότι βρισκόταν  πίσω στα χρόνια της δυναστειας των Hohenzollern , και ίσως μέσα στο παραλήρημα του απευθυνόμενος προς το Hitler να τον είχε προσφωνήσει    «Μεγαλειότατο.»
Με  αυτή τη τελετή της«Ημέρας του Πότσνταμ»  ο Hitler κέρδισε νέα στήριξη από τους πολλούς μοναρχικούς της χώρας, δίνοντάς τους την εντύπωση ότι δεν ήταν εντελώς αρνητικός  στην ιδέα της αποκατάστασης της μοναρχίας. Αλλά η προσωρινή συναίνεση του νέου Καγκελάριου είχε υπολογιστεί με ακρίβεια.
«Δεν υπάρχει καμία ανάγκη να καταστρέψει κανείς τα υπάρχοντα θεσμικά όργανα», διαβεβαίωσε ο Hitler, «αν πρώτα δεν έχουμε τα   καλύτερα που θα πάρουν τη θέση των παλαιών.»
Είχε ακόμα ανάγκη των ανδρών, όπως φον Πάπεν και άλλους τρωγλοδύτες της άρχουσας τάξης . Τους κράτησε κοντά του  και   ο ίδιος τους περιέφερε στο  Πότσνταμ εκείνη την ιστορική ημέρα, σε μια πόλη που γιόρταζε στολισμένη όχι μόνο με σημαίες με τη  σβάστικα, αλλά και με τις   μαύρο-άσπρο-κόκκινες σημαίες του Δεύτερου Ράιχ, που είχαν αναρτηθεί για τη περίσταση.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s